Escribir un libro para ordenar las ideas

Libro-Virxilio1Como recordaran, hace unos días nuestro compañero Roxelio  presentaba su libro, “Querida Teófila”, en el Centrosociocomunitario de Coia-Vigo. Durante la presentación del mismo, que estuvo a cargo del profesor de Filosofía, Julián  Palomares, descubrimos lo especial que puede ser escribir un libro. Y para que nos explique esa experiencia tan personal, el propio Julián entrevista a Roxelio:

“Hai teimas que te ocupan a cabeza e necesitas sacalas fora”

¿Cómo se le ocurrió escribir este libro?

“Como a tantas mulleres e tantos homes hai teimas que te ocupan a cabeza e necesitas sacalas fora, expresalas. Pero é doado falar de deportes, do tempo, do traballo, …

Para debater certos asuntos non atopas un foro no que te poidas expresar sen temor a que ninguén se faga unha idea equivocada de ti. Porque unha cousa e o que ti dis, o que queres dicir coas túas limitacións, e outra o que interpretan os demais. O temor a non expresarte libremente, xa sexa por falta de foro ou por temor a que non te entendan fai que todo se desordene na túa cabeza. Imaxina, pois, unha habitación chea e desordenada. Algo hai que facer algo o ríspeto. Así que escribes e berras: Ollade, son eu… Aquí me tedes”.

¿Por qué elegiste el tema de la figura de Jesús?

“A pregunta enlaza bastante coa anterior. Xesús era un dos temas que non podías falar libremente fora de certos ambientes. Ademais, todo en Él se me presentaba contradictorio. A xente afín a igrexa apropiouse da súa figura pero, ó meu entender non actuaba en consecuencia. Nembargante, outra xente que non se declaraba seguidora de Él, si actuaba acorde a súa ensinanza. Para min era outro conflito na miña cabeza, outro desorde. Era unha necesidade miña expresarme sobre este tema e ordenarme a cabeza”.

Libro-Virxilio2Después de documentarte para tu novela, ¿quién es Jesús para tí?

“Agora, despois desta novela, Xesús non era. É. Teño presente. Vive. Como a moitos e moitas da miña xeración nos educaron en Xesús, fillo de Deus. Ese morrera en min hai tempo. Agora sinto a outro Xesús, o de Nazaret. Aquel outro creo que non me era nada, se acaso unha semente que morreu en min para brotar con forza a unha nova vida. A do Fillo de María  que dedica a súa vida a humanidade. Pero para dar unha resposta a pregunta que me formulas, tal vez a resposta adecuada é: Xesús era un sementador. Sementaba nos corazóns e na mente das persoas. No corazón facendo sentir propio o sufrimento alleo; na mente facía ver o camiño para aliviar os pesares.”

¿Qué quieres transmitir con tu libro.Cuál es el mensaje?

Hai persoas que pola a súa ensinanza lideran a nosa vida; orientan os pensamentos e marcan nosa forma de actuar

“Hai outra forma de ver as cousas que nos acontecen. Outro xeito de sentir a vida. Todo está revestido por vernices e pinturas feitas con cores que non escóllemos. As cores nos son alleas “Pon o teu cor na túa vida”. Sería un bo slogan. Hai persoas que pola a súa ensinanza lideran a nosa vida; orientan os pensamentos e marcan nosa forma de actuar. Se o modelo a seguir e idéntico a Deus nunca poderemos copiar a súa vida nin imitalo. Iso nos frustra.  E diremos que Xesús non existiu o que Deus non existe. Ó igual que a raposa da fábula do grego  Esopo que, a non poder alcanzar as uvas, para xustificarse, ante se mesmo e os demais, dixo: as uvas están verdes. Per se o modelo a seguir e un ser humano, un igual, o obxectivos  e alcanzable, ha realidade trócase e a idea de un mundo mellor se nos fai posible; alcanzable. Mellor sentir a un Deus humano que a un humano Deus. Solo así sentiremos que habita entre nos.”

 ¿Qué puede aportar al hombre y a la mujer de hoy?

“Cada quen ten necesidades propias, polo que cadanseu buscará algo que encha o seu o pozo. O que pode aportar “Querida Teófila” é serenidade, esperanza, ilusión. Tamén agardo  que aporte a outros o que a min mais me aportou: Orden nas ideas. A habitación xa non está tan oprimida. Coa a orde liberáronse espazos”.

Libro-Virxilio3¿Cómo te sientes después de ese difícil parto que llega a ser escribir un libro?

” Aínda sendo unha creación non me atrevo a comparalo con un parto. Nada hai mais grande que a vida. Na nosa vida podemos sentir o libro, mais o libro non pode sentir a vida. Axustándome a túa pregunta a reposta é: liberado e agradecido.”

Y ahora ¿qué?

“Pois como me di o editor, por agora a deleitarse, pois este intre pode ser irrepetible. Agardo agora non defraudar a xente e que ás miñas accións sexan acordes o me pensamento. Así que para nada durmirse e atento as obras. Tamén teño en marcha outra novela que agardo que vexa a luz en dous anos. E ¿sabes? Dado que cantidade de xente que non se amaña co galego e aínda así mercou está novela, estou meditando que a vindeira sexa en castelán.”

Nuestras felicitaciones a Roxelio por este libro que nos sirve para reflexionar , poner en orden las ideas, como él y, sobre todo, volver a reencontrarse con un Jesús más humano y auténtico.

N.R.- Nos comunica el autor del libro, que el mismo está a la venta en las siguientes librerías:  

    ZOILA            Alameda de Suarez LLanos nº 9 – Bouzas
   MENDUIÑO   Avd. de Castelao nº 9  As Travesas
   LIBROURO    Na Zona da rúa Do Príncipe.

Entrevista realizada por Julián Palomares, profesor de Filosofía.

Fotos: Carmen 

A %d blogueros les gusta esto: