Abril 2020

Queda para a historia o abril que nos roubaron. -Non foi só a Sabina-. Todo se puxo en contra do inicio da primavera: cando empezaban a florecer as azaleas viña unha pouca choiva e estragábaas; aos rododendros estalles a pasar o mesmiño; as roseiras e as fresas florecen e tardan en abrir e as que florecen non medran o suficiente e perden sabor  . É curioso que as froiteiras de oso caéronlle as follas e as flores. As maceiras están a secar.

Abofé que se nota un cambio na natureza que non ten semellanza ao pasado: a nespereira tivo moi pouco froito e moi cativo.

Hai poucos días ollando unha revista puiden ler que se está a notar a falta de abellas para polinizar e caín da burra.  Cómo apicultor aficionado que fún, (van aló uns tres anos que as abellas desapareceron desta zona).

Na década dos 80 do pasado século  a “varroa” facía estragos nas colmeas pero aquela peste foi controlada sanitariamente  e con moitos traballos os apicultores foron remediando a situación.

Hai poucos anos chegou a velutiña  (avellas asasinas  procedentes de Asia   que desfixeron as colmeas)  Eis, o  problema. Sen abellas non hai polinización.(En decembro do 2017 publiquei nesta sección o artigo “SOS abellas”, que paga a pena reler).

Todo é moi raro.

A Natureza parece que se cansou de ser maltratada  e ponse tan tola como o “coronavirus”. Poríanse de acordo para roubarnos o mes de abril, e o de maio,xuño e … algún máis?

Esta si que nos amola ben:retidos no fogar dende o 14 de marzal sen ter seguro cando, nin como imos saír do atranco.

A  min roubáronme o “día do pai” ,  o  do meu cumpre (86 anos), non puiden reunir a familia para xantarmos xuntos e recibir os agasallos e os aloumiños propios das efemérides..

Tamén é certo que pasar a reclusión na zona onde eu vivo non é o mesmo que a xente que ten que estar entre catro paredes; e se cadra con veciñanza ruidosa ou que non se levan ben. No meu caso entre o xardín e a horta teño faena a cotío. Ó erguerme, pola mañá, saio ó patín e teño vista dende as Cíes até o Galiñeiro, os paxariños a cantar e o recendo da herba  e das flores que pouco a pouco van saíndo.

Por perder pérdese moito máis do que en principio se pensaba: non tes con quen falar cara a cara, nin un amigo que poida vir a visitarte nin ti ir a casa de ninguén. Hai unha ruptura social que non se soluciona co whatsapp, nin sequera coa chamada telefónica.

Outras perdas son os e as que se van  definitivamente: en silencio, sen despedilos e sen apoiar ás familias no transo extremo dun pasamento.

A min fóiseme un consogro ó que a longa vida da que disfrutou  só lle faltou a posibilidade dunha despedida acaída ao achegamento da familia. Non foi o virus letal o verdugo que o levou, foron os moitos anos que viviu. Paz para el.

Nesta tamén se nos foi Xosé Luis Franco Grande, figura senlleira da cultura galega. Autor do Dicionario Galego- Castelán. Académico da RAG, coas raíces chantadas no seu lugar de nacemento Tebra- Tomiño.

Na primeira folla do dicionario deixa os seus pensamentos: [Aosrexos labregos de Tebra, de quenes adeprendín case todo.

A todos os que asistiron as miñas crases de galego, en vigo, anque de min adeprenderan tan pouco.

E a Tebra, miña terra, onde teño as raíces mais fondas, por enriba de todo,  anque esta restitutio non  non é, nin pode ser,in integrum-] .

Hai poucos días que tamén se deu a coñecer o pasamento  da académica da RAG, Luz Pozo Garza aos 97 anos de idade.

Dela din que foi “Unha das renovadoras da poesía galega”. Autora de Concerto de outono e Sol de media noite.

A tamén escritora e académica Marilar Aleixandre,glosa a súa figura  que remata,

“… Sen ti, orfas,mais a túa palabra é a nosa herdanza”.

Con todo o que acontece, sabemos que xa nada será igual, mais a humanidade sempre busca como atoparse. A procura da felicidade é unha tarefa diaria.

 

 

 

Telmo Comesaña   abril 2020

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.